Fırından yeni çıkmış simitlerin seyyar tezgahlara dizildiği saatlerdi. Güneş karanlığı turuncu kollarıyla yavaş yavaş aralarken; kadifemsi bir buğunun kalktığı denizin koyu mavi suları, bu buğudan kendine ince bir şal örten kentin çeperleri güzel bir bahar sabahına uyanıyordu. Mor bulutların kundakladığı sıra dağları okşayarak gelen rüzgar, aşağı doğru eserken bu buğulu örtüyü dalgalandırıyor; önüne kattığı reçine, …
Hikayenin çıkış noktası bir tiyatro metninde geçen terk edilmiş tren yoluydu aslında. Tenessee Williams’ın Çökme Tehlikesi isimli kısa oyunundaki küçük kızın hüzünlü hikayesinin bende bıraktığı tortu ile aylar sonra bu öykü ortaya çıktı. Oyunun öyküyle hiç ortak noktası olmamasına rağmen yarattığı duygu ve hissiyat metnin içine süzüldü. Aslında seksenler ve doksanlarda çocukluğunu yaşamış hepimizin bildiği …
“Pera Edebiyat Söyleşileri Polat Özlüoğlu ile Söyleşi”devamını oku
-İlk kitabınız Eski Zaman Türkü’sünden kısa bir zaman sonra bu kez Dünyanın Bütün Karıncaları ile okur karşısına çıktınız. Kendinizi üretken bir yazar olarak tanımlar mısınız? Yazıyla ilişkinizi okurların da bizler gibi merak ettiğine eminiz. Kendimi pek de üretken addedemem. Nedenine gelirsek, her ne kadar zamanla ilgili sıkıntılarım olsa da, hikâyeden yana zengin bir coğrafyada …
“Pera Edebiyat Söyleşileri Cabir Özyıldız ile Söyleşi”devamını oku
“What does it mean by speak friend and enter?” asked Merry. That is plain enough” uttered Gimili, “If you are a friend, speak the password and the doors will open. Thus you’ll be able to enter.” “Yes,” mused Gandalf, “these doors are probably governed by words…” Tales from Babylon, Oscar Wedgewood[1] Ali Teoman’a erken …
“Ben minimalistim,” diye cevapladı soruyu aday. “Her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünürüm. Tüm kontrolü elimde tutmak isterim. Bütün kararları kendim almak. Sürprizlerden hoşlanmam, mucizelere inanmam. Yaptığım tercihler sonuçları, yürüdüğüm yol adresi belirler.” “Ben maksimalistim,” diye cevapladı aynı soruyu diğer aday. “Detaylara takılmam. Nedenler sonuçlar beni hiç ilgilendirmez, zira fazlasıyla dengesiz ve değişkendirler. Resmin bütününe …
Apollo’ya Ağıt aramızda görünmez bir duvarın boşluklarını dolduruyor zaman baktığım hiçbir yerde durmuyorsun uğruna harcanacak bir göğüm kalmadı bazı gün batımları ipe diziyorsun geçmişi gün ağırırken beyaz bir çarşafı gerer gibi yakındığın ne varsa yeniden deniyorsun iki kere iki dört etmez her zaman bilmiyorsun insan birine susayınca içinin yanılgısı hiç bitmiyor. -her şey geçiyor hiçbir …
Dünya bensizken… Selim İleri Elli yıl öncesinin Kadıköyü. 1948 sonbaharı. 1998 sonbaharı henüz gelmedi; kırk dokuz buçuk yıl diyebilirim. Kadıköyü’nde bir fotoğrafhane. Hangisi? Kadıköyü’nden tek bir fotoğrafhane hatırlayamıyorum. Benim bildiklerin Beyoğlu’ndakiler. Ama bu fotoğraf doğduğum yakada çekilmiş. Bir sonbahar günü olduğunu annem söylerdi. Sıcak bir sonbahar günü olmalı. Giysiler hala yazlık. Ablamınkini hiç hatırlamıyorum. Anneminki …
Geriye dönüş tekniğini kullanan yazar, Cafe Esperanza’da geçen zamanlarını ve arkadaşları Xeno ve Rapazinho’nun öyküsünü anlatıyor bize. Koyu ve şekersiz kahvesiyle oturuyor yazıya. Bunun altını özellikle çizmiş. “Süt yok.” Yağmurun eksik olmadığı, sarının boğucu koyu tonunda bir Avrupa şehrinde. Sulu sepken yağmur, yapış yapış bir sıcak. Xeno da böyle anıyor güzü “Ağdalı bir hüzün…” diyerek. …
“Figen Yıldız – Cafe Esperanza’da Bir Bekleyiş – Ali Teoman – İnceleme”devamını oku
Uzun zamandır üzerinde düşündüğüm bir konu var. Belki de bu konunun bana doğrudan dokunmasından dolayı bu kadar kafamı meşgul ediyor. Sebebi her ne olursa olsun, yazmanın hem düşüncelerimi toparlayacağına hem de içimdeki yükü biraz olsun hafifleteceğine inanıyorum. Meslek seçimi, ülkemizde neredeyse her gencin karşısına çıkan zorlu bir yol ayrımı. Ancak bu süreci asıl zorlaştıran, bireyin …
“İlk Yazı – Taliha Doğan – Meslek Seçiminde Karşılaşılan Dış Sesler”devamını oku